Read in English
หลายคนคงเคยเที่ยวชมพิพิธบางลำพู พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานครของกรมธนารักษ์กันมาแล้ว คราวนี้ลองเปลี่ยนมาเยือนพิพิธภัณฑ์แถวๆ ถนนทรงวาด ที่ตอนนี้กลายเป็นถนนสายฮิปๆ ของคนรุ่นใหม่ (เจนซี) ก็คือ พิพิธตลาดน้อย นั่นเอง ถามวjาอยู่แถวไหนของถนนทรงวาด ก็ต้องบอกว่าอยู่ตรงท่าน้ำภาณุรังสีในละแวกเซียงกง ไม่ไกลจากศาลเจ้าเซียงกงมากนัก
ที่จริงชื่อ เซียงกง เรียกตามชื่อศาลเจ้านะครับ ใช้เรียกเทพอาวุโสของพี่น้องชาวจีนสยาม แต่ที่คนไทยใช้เรียกแหล่งรวมซากรถ อะไหล่รถ อะไหล่เครื่องจักรต่างๆ ก็มีที่มาเริ่มต้นจากศาลเจ้าเซียงกง ถนนทรงวาดนี่เองครับ
อาคารพิพิธตลาดน้อย เดิมเป็นที่ตั้งของโรงกลึงร้างมาก่อน เป็นเพราะถนนทรงวาด-ตลาดน้อยเป็นชุมชนเชื่อมต่อการค้าทางน้ำทางทะเล จึงมีเรือที่อะไหล่ชำรุดมาจอดซ่อมแซมอะไหล่ในบริเวณนี้เสมอ ถ้าย้อนกลับไปอีก ละแวกเซียงกงแห่งนี้มีชื่อเสียงเรื่องงานหลอมเหล็ก ขึ้นรูปเหล็ก เป็นแหล่งรวมช่างฝีมืองานเหล็กตั้งแต่ยุคต้นรัตนโกสินทร์ ถึงขนาดเคยถูกเรียกว่า บ้านโรงกระทะ, บ้านช่างหลอม เลยจ้า
กรมธนารักษ์เข้ามาปรับปรุงพื้นที่ จัดการแปลงโฉมให้เป็นพิพิธตลาดน้อยสักระยะนึงแล้ว เหลือต้นไม้ใหญ่ๆ ไว้ถึง 4 ต้น บริเวณติดแม่น้ำเจ้าพระยา ลมเย็นสบายดีจริง พิพิธภัณฑ์บอกเล่าเรื่องราวของชาวชุมชนตลาดน้อย เรื่องศิลปะ วัฒนธรรม อาหาร ความเป็นอยู่ ประเพณี ของ 5 กลุ่มื้อชาติ ทั้งฮกเกี้ยน ฮากกา แต้จิ๋ว ไหหลำ กวางตุ้ง แบบสั้นกระชับ แม้แต่วิดีทัศน์ฉายบนชั้นสามของอาคารยังมีความยาวประมาณ 5 นาที ครบถ้วนกระบวนความโรงเรียนตลาดน้อย
อยู่ข้างๆ กันก็คือซอยศาลเจ้าโจวซือก๋งนี่เอง โจวซือก๋งนะครับ ไม่ใช่ศาลเจ้าโจวซิงฉือ อันนั้นชื่อดาราฮ่องกง ฮา
ตอนนี้รอบๆ ศาลเจ้าโจวซือก๋งรายล้อมไปด้วยคาเฟ่ ร้านอาหาร ที่พักเก๋ๆ น่ารักน่านั่งทั้งนั้นเลย ในซอยศาลเจ้าก็เกิดตลาดฮิปๆ ขึ้นแล้วหนึ่ง เขาใช้ชื่อมาร์เก็ตเลยนะ แบบตรงๆ เลย ขายงานคราฟต์ สินค้าเครื่องประดับ เสื้อผ้า นาฬิกาก็มีนะครับ รวมๆ คือขายสินค้ามีไอเดียว่างั้น ของน่ารักๆ ว่างั้นนะ
ชมพิพิธภัณฑ์ตลาดน้อยแล้ว อย่าพลาดเดินเล่น นั่งชิลล์ในคาเฟ่ ซอยศาลเจ้าโจวซือก๋งด้วยนะ
